Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2008

Τι όμορφη μέρα, λέω !!!!!

Αυτή είναι μια υπέροχη πόρτα, ίσως η πιο ωραία πόρτα που έχω δει μέχρι σήμερα στη ζωή μου:

και εδώ ο λόγος που αυτή η μέρα ξημέρωσε όμορφη....

Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2008

Επίκληση

Για τις επόμενες μέρες και για όσες μέρες χρειαστεί, εμείς (η οικογένεια μου εννοώ) θα είμαστε στο πλευρό της Λυδίας, του Ναυτίλου, της Ζωής, του Γιωργή και της Λένιας, διεκδικώντας μαζί μ' αυτούς το αναφαίρετο δικαίωμα τους να είναι και να παραμείνουν μαζί ....
 

Τρίτη, 1 Ιανουαρίου 2008

2008 πια για όσους δε το κατάλαβαν

και τώρα η ευχή:

"Αγαπιτό χαρτή θέλο μια χάρι. Να σου πο θέλο αυριο τα πραγματα να γίνουν οπος θελο."

Δια χειρός Νάσιας, η ευχή όλων μας για όλους σας !

(Για την ιστορία: Εζητήθη από την υπεύθυνο ευχών (ναι για τη Νάσια μιλάω, αφού αυτή έχει αναλάβει το έργο με απευθείας μάλιστα ανάθεση) να συγγράψει την φετινή μας ευχή. Ζήτησε να τις διαβάσω τη περσινή της ευχή και απάντησε ότι αυτή της αρέσει και δε θέλει να διορθώσει ούτε τα ορθογραφικά λάθη, αφού όπως είπε "τι σημασία έχει μαμά που μια ευχή είναι γραμμένη λάθος; Δεν είναι σχολείο, ευχή είναι!". Εκ των υστέρων εκτιμώ ότι είχε απόλυτο δίκιο. Αυτή είναι η ευχή μας και ακόμα συνεχίζει να εκφράζει απόλυτα την οικογένεια.)

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2007

Παρασκευή

 

Picture 5.png

και μου αρέσει. Και ας μην έχω να κάνω κάτι διαφορετικό από ότι κάνω τις άλλες μέρες. Προσομοίωση ή αυτοοργάνωση διασκέδασης άραγε είναι αυτό;

Ακούμε και προσυπογράφουμε:

Blues Brothers

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2007

Οι παραδοχές

1/ Δεν είμαι εύκολος άνθρωπος,

2/ Παρόλα αυτά είμαι αρκούντως «ευγενική» ως χαρακτήρας,

3/ Έχω εμμονές,
4/ Έχω μεγάλες αντοχές,
5/ Παρόλα αυτά υπάρχουν πράγματα για μένα, που εγωιστικά τα λέω "τα πολύτιμα μου" που εάν μου τα αγγίξεις θα ευχόσουν να ήμουν απλά ένας μη εύκολος άνθρωπος,
6/ Μετά από χρόνια εξάσκησης έχω τιθασεύσει μέσα μου αυτό της κοκκινομάλλας, που έλεγε και ένα φίλος για μένα, ίσως γιατί το πήρα απόφαση ότι δεν είμαι κοκκινομάλλα,
7/ Αυτός είναι ο χώρος μου. Μ' αρέσει όπως είναι και κάποιες φορές μ' αρέσω και εγώ. Μ' αρέσει που αυτοί που έμειναν ήταν σχεδόν όλοι όσοι ήθελα να μείνουν,
8/ Α, γιατί θα το ξεχνούσα: Δεν μου αρέσουν οι κανόνες, εάν και τώρα με τα παιδιά υποχρεώθηκα να βάλω κάποιους και σε αυτά και σε μένα,
9/ Στο blog μου δεν θεώρησα σκόπιμο να βάλω κανόνες. Και αυτό γιατί πιστεύω ότι το ύφος του καθενός μας, μιας και επί της ουσίας αυτό είναι που κρίνεται σε πρώτη φάση, είναι και αυτό που βάζει τα όρια σε αυτούς που το διαβάζουν,
10/ Έχω μια υποχόνδρια σχέση με το «χυδαίο» σε οποιαδήποτε μορφή του. Εντάξει στη τέχνη όχι, αλλά και εκεί είναι φορές που αισθάνομαι ότι προσβάλλομαι. Βέβαια τώρα που μεγάλωσα, κατάλαβα ότι ο καλλιτέχνης δεν το κάνει με σκοπό να προσβάλλει προσωπικά εμένα και το αντιπαρέρχομαι πια,

.11/ Αυτή μου η σχέση με το «χυδαίο» με έχει κάνει πολλές φορές να τα παρατάω. Είναι ίσως και η μόνη φορά που παρατάω πράγματα. Σε καμία περίπτωση δεν υπαινίσσομαι ότι η νομική συμπεριλαμβάνεται σε αυτά που εγώ θεωρώ χυδαία. Ή μήπως συμπεριλαμβάνεται; Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Είμαι σίγουρη ότι εάν το πρώτο βιβλίο που είχα διαβάσει με το που πέρασα στη σχολή δεν ήταν ένα του Μπακούνιν περί νόμων ίσως και να είχα πάρει τελικά πτυχίο. Εντάξει το κόβω.

Γιατί τα γράφω; Κατ' αρχή το κείμενο αποτελεί αντιγραφή ενός κειμένου που είχα δημοσιεύσει στο άλλο μου blog, το επιλεγόμενο και "σπίτι. Αιτία για να το μεταφέρω εδώ  ήταν ένα ατυχές σχόλιο, το οποίο όμως μου θύμισε το "οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους" και σαν τέτοιο (καλό λογαριασμό εννοώ) το μεταφέρω και εδώ.
'Αλλωστε
12/ Εμένα είναι να μην μου 'ρθει.
Υ.Γ. Πλάκα πλάκα σαν τις δώδεκα εντολές βγήκε το κειμενάκι.

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2007

Κούπες κανείς;

31020-fatigue.JPG

Η trelokampero χτες περνώντας από το εξοχικό έγραψε: "Είπα να φέρω κουλουράκια αλλά βρήκα τα ρολά κατεβασμένα. Την καλησπέρα μου". Και σκέφθηκα τόσο καιρό από τα μέρη σας και δεν έχω κεράσει κάτι. Έτσι φέρνω κέρασμα, παιχνίδι που παίζεται αυτό το καιρό σε μια άλλη πλευρά της μπλογκόσφαιρας -εκεί που είναι το σπίτι μου. Τίτλος: "Ποια είναι η αγαπημένη σας κούπα ή ποιες είναι οι αγαπημένες σας κούπες". Έτσι λοιπόν "δείξε μου τη κούπα σου (μετά συγχωρήσεως) για να ξέρω πως και που πίνεις το καφέ σου, το τσάι σου κ.λ.π.". Καλεσμένοι όλοι σας. Εντάξει, ελέγχοντας το υπερφίαλο εγώ μου, όποιος περάσει από εδώ και έχει όρεξη be my guest.

Καλή σας μέρα

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι στα πλαίσια του πρoγράμματος αυτοοργάνωσης της διασκέδασης του συγκεκριμένου μπλογκ..........

Ακούμε και προσυπογράφουμε 

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

Είναι Κυριακή

299549598_e1007533c6_b.jpg

.......σε όσους ακόμα δε το παρατήρησαν και το "εξοχικό" ακούει μουσική, εγώ πάλι αντί να μαζεύω ξεραμένα φύλλα από τον κήπο (ως θα όφειλα εάν είχαμε ένα φθινόπωρο που σέβεται τον εαυτό του), ποτίζω τα καινούργια βλαστάρια, σιχτιρίζοντας την αλλεργία μου στη γύρη.

Φρονώ ότι εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση το "εξοχικό" θα πάψει να είναι ένα blog διακοπών και θα καταλήξει να μεταλλαχθεί σε ένα στενά θεματικό και καταγγελτικό blog με κεντρικό σύνθημα "Φέρτε τις εποχές μου πίσω και βάλτε τις στη θέση που τις βρήκατε"

Aκούμε και προσυπογράφουμε:

U2 - October

Evanescence - October

Nancy Wilson - When October Goes

Pet Shop Boys - My October Symphony

Opeth - Forest Of October

Και παρόλο που το black metal σαν είδος δεν υπήρξε ποτέ μέσα στις προτιμήσεις μου, σήμερα επιλέγω τους στίχους των Opeth, θεωρώντας ότι για σήμερα τουλάχιστον λένε όσα θα ήθελα να πω.....

Opeth Forest Of October
The memories that now rests in this forest
Forever shadowing the sunrise of my heart
Wings leave their nest at my coming
Swaying away unto the cold glowing sky
Dreaming away for a while
My spirit sighs in peace
Gazing unto the stars
Please, take me there
I am so alone, so cold
My heart is to scarred to glow
I wish the sunrise to come
Take my soul (away)
From this cold, lonely shell
I am free
From the eternal sea I rose
Veiled in darkness on either shore
Lost my pride, lost its glow
For me the sun rose no more
The forest of October
Sleeps silent when I depart
The web of time
Hides my last trace
My blaze travel the last universe
Like the sights of magic
Wrapped in aeons
My mind is one with my soul
I fall alone
While leaves fall from the weeping trees

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007

Είναι Σάββατο

070719_blog_uncovering_org_edward-quinn_picasso_38.jpg
 

παρόλα αυτά η μέρα επιμένει να θυμίζει μισοτελειωμένο πίνακα. Συνεχίζω όμως να μη πανικοβάλλομαι. Στο κάτω κάτω αυτό είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους τους ζωγράφους. Το μόνο που χρειάζεται είναι να καταλήξω στα χρώματα ή στο εάν θα χρησιμοποιήσω χρώματα ή ακόμα ακόμα εάν θέλω να τον τελειώσω τον συγκεκριμένο πίνακα.

Από την άλλη μοιάζει να έρχεται βροχή και όσο και εάν η προοπτική δεν με τρελλαίνει, η εικόνα του Τζην Κέλλυ έχει αρχίσει να μου δίνει ιδέες, αρκεί να βρω που έχω καταχωνιάσει τη κίτρινη νιτσεράδα του καλού μου.

Κίτρινο! Να ένα χρώμα για ένα μισοτελειωμένο άχρωμο πίνακα και για μια μέρα με τη βροχή να έρχεται .....

Υ.Γ. Σχετικά με τη φωτογραφία: οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και πράγματα να θεωρηθεί εντελώς συμπτωματική.......

Ακούμε και προσυπογράφουμε: BB-KING-CLAPTON - come rain or come shine

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

Φθινοπώριασε;

Και που να ξέρω εγώ;
 
NobodyIsPerfect.jpg

Σε ότι με αφορά συνεχίζω να μένω σταθερά προσκολλημένη στην αναζήτηση του καλοκαιριού μου.

Από την άλλη και με το σκεπτικό ότι σε κάποια μέρη της Ελλάδας άνθισαν οι κερασιές (;) έχω αρχίσει να ανησυχώ:

Όχι μόνο δε βρίσκω το καλοκαίρι μου, αλλά οδηγούμαι αργά μα σταθερά στο περσινό παρατεταμένο εφιάλτη μιας ακόμα άνοιξης ....

Καλό χειμώνα να έχουμε

Υ.Γ. Δε το πιστεύω ότι το έγραψα αυτό !!!!!!!

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2007

Απουσία

826629_b.jpg

θεού και ανθρώπων ή παρουσία και των δύο;

Profile

nerina Nerina Nerina

Το προφίλ μου

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Μάιος 2012
ΚΔΤΤΠΠΣ
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Διεύθυνση σπιτιού (όχι του εξοχικού του άλλου)

Του σπιτιού (ενίοτε πλένουν και κανένα πιάτο)

ΕΚΜΙΣΘΩΤΗΣ και ΣΙΑ

Powered by pathfinder blogs
eXTReMe Tracker